تعالى به فرشتگان مىفرمايد : شما گواه باشيد كه من به اين بنده امر كردم ، او از من نافرمانى و از غير من اطاعت كرد و من او را به كردار خويش واگذاشتم به عزّت و جلالم سوگند كه هرگز او را نيامرزم . » اين حديث و نظاير آن از احاديثى است كه از ائمهء اهل بيت عليهم السّلام رسيده و از جمله عناصر اصلى بناى مسئوليت متقابل اجتماعى به حساب مىآيد كه اسلام آن را بنا نموده و اين همان چيزى است كه ( اگر رعايت شود ) بطور حتم ، بر فقر و محروميت خاتمه مىبخشد . ( 1 ) 3 - امام عليه السّلام فرمود : « من كان عنده فضل ثوب فعلم أن بحضرته مؤمنا يحتاج إليه ، فلم يدفعه إليه أكبه اللّه على منخريه في النار . » « 1 » « هر كه جامهء زياده بر نياز خود داشته باشد و بداند كه مؤمنى در نزد وى محتاج به آن است و به او ندهد ، خداوند او را به رو در آتش اندازد . . . » براستى كه اسلام با نهايت سرفرازى و افتخار ، بيمارى فقر را يك بيمارى اجتماعى مهلك مىداند و به هر وسيله و هر طريقى از بين بردن آن را لازم مىشمارد و تمام نيروهايش را براى نابودى آن و نجات اجتماع از آن بيمارى بسيج فرموده است . ( 2 ) 4 - آن حضرت مىفرمايد : « إني لأستحيي من ربي أن أرى أخا من اخواني ، فاسأل اللّه له الجنة و ابخل عليه بالدينار و الدرهم ، فإذا كان يوم القيامة قيل لي : لو كانت الجنة لك لكنت بها أبخل ، و ابخل ، و ابخل . . . » « 2 »

--> ( 1 ) محاسن برقى : 1 / 97 . ( 2 ) مصادقة الاخوان : 34 ، سير اعلام النّبلاء : 4 / 239 ، تهذيب الكلام : 7 / ق 2 فتوگرافى ص 338 .